denge

İnsanın insanda bıraktığı hisle etkilenensin.
Akıp giden yaşamının kapısını sık sık çalan ve belki sana karşı kasıtlı sunduğu davranışlarıyla zihnini yoran,
ruhunun derinliklerine gömdüğün karanlığı bilinçle gönlüne hatırlatan,mesafelerin ötesinden dahi hayatına bulaşan,
yersiz sözcükleriyle modunu düşeren,empatiden yoksun kişiliklerin kasvetli çamurundan kirlenen günlerin var.
Arındıkça hafifsin.
Kendi değerlerini,inanç sistemini,düzenini veya hayallerini yaşayan -sen-sin.
Acılarını başkalarının eksik yönlerini görerek örtmeye çalışan,karşısındakinin sevincinde yüzünü
gülümsetebilmekten aciz,sana öğüt verdikçe tatmin olmuş,saldırgan bireylerden uzaklaştıkça keyifli;
seni sömüren dikenlilerden kaçtıkça zarifsin.
Kendi ışığınla büyüleyici,gücünle dengedesin.

Yorum bırakın