mor

Boğumlanan birkaç nefesten ötede hıçkırığında hiçbir anlam yoktu.Sayıkladığı tozlu raflardan nasibini almış olmalı ki geçmişe rağmen sendelediği sebeplerden sözünü etmeden uzaklaştı.Yarını belli belirsiz düşleyen küçük çocuklardan ayrı kaldığı için heyecanına yenik düştüğünü hissetti ve hikayesi kırık yazılan mazisini oracıkta söndürdü.Ölmüştü.Bunu duymak zordu.Rastlanılan tüm kapılarda boynu bükük bir gül,duvarlarda izi taze gölgeler,yollardaysa yenisi beklenen ayak sesleri durdu.Ağlaşmayı tamamlayan silüetler kısa sürede kayboldu.İnsanlar koştu.O,unutuldu.Ölmüştü ve hatırlayanı yoktu.Anımsanması zor denebilecek ömrü,silinmiş bir duyumdu.
Kalanlar kör,ağaçlar mordu.

Bunu paylaş:

Yorum bırakın Cevabı iptal et