yazdıkça’

/Onların adından söz etmediler./ Satırların arasında yol alan okuyucu yorulan gözlerini listenin sonuna ulaştırdığında,kağıdı uzun süre tutmakta zorlanan elleri görevini itinayla tamamladı.Çevreden duyulan sesler küçük çocukların krapon kağıtlarıyla sergilediği şölen süsleri kadar renkli,yassı ve parıldayan yüzeyiyle seyirleri feth eden ışıltılı bir deniz taşı kadar dikkat çekiciydi.Beklenen açıklama belli ki oradaki insanlar için günlerdir duymaya can…

Yılda kaç kitap okuduğuma eskisi kadar takılmıyorum.Veya haftada kaç sayfa.Ne ölçüde bir hız biçtiğimi farketmiyorum satırları dolaşırken ya da hangisinin daha fazla beğenildiğine göre onları satın almıyor;kendi kalitemi kendim tasarlarken ilerlediğim yolda daha mutlu olduğumu keşfediyorum.Maddesel niceliklere tosladığımda tanıdığım birkaç kırılgan yönümü,varlıklarını bastırmadan şekillendirerek,yeniden anlamlandırıyorum fikirlerle örülü benliğimde.Daha yavaş yazı yazıp,daha sık ve şefkatle sesleniyorum…

Herhangi bir yazarın herhangi bir kitabını yorumlama adına satırlar dökmeye yetersiz bulmuşumdur kendimi daima. Okuduğum fikirlerin, kurguların ya da şiirlerin içine düşmeyi çok severken, içimden geçenleri uzun uzadıya aktardığımda hadsizce eleştiri yapıyor olduğumu düşünüp inceleme yazıları yazmaktan çekinmişimdir.Ama şimdi daha başka. Bir eserin satır aralarında gezerken tattığım heyecanı çok daha istekli,çok daha uzun ve dilimin…

Tasvirlerden uzak durmayı seçen benliği, hızlı yürümeye gayretli yanıyla ilerlemeyi tercih etti gece yarısı.Yakınındaki suyun kenarını hedef alışı bilincinden ayrı sandığı bir tepki,yoluna çıkan çizgilerse sersemliğini ayakta tutan yardım sever yönlendirmelerdendi.Kaçışını bastırmayışı,içinden bağıran adamın küstahlığına tokat;akıp giden ömründe tırmandığı yokuş, gözlemeyi seçtiği mevsimlere değerdi. Sıkılmıştı. Vardığı yerin seyrinde düşüncelere ev sahipliği yaparken,sesli konuşmaya başladığını farketmemiş…