Sessizliğin hüküm sürdüğü koyu bir bataklık ortasında hiçbir yağmurdan gücünü alamamış,hileli ayak izlerine tabak saydığın ürkütücü bir tenhalığa şahit kılarken bedenini; hatırında yer tutan ezberlerden uzak ve sisli demirlerin bünyesine giydirilmiş canı taze,dokusu kadifeden parlak gülleri aramaktan caymak.
güller
“güller” öğesine 3 yanıt
-
İnsan sessizlikten değil de ben yanının sen yanının eksikliğinden korkar. Misal nasıl her maddedinin kütle ve hacmi ya da insan denen varlığın ruhaniyeti ve cismaniyeti varsa işte sessizlikten değil de sensizlikten korkmalı insan. Hüküm verilmiş, kalem kırılmış ve belki dönüşü yok ama olsun ölmekte güzeldir. Güzel yaşamayanların güzel ölmesi dileğiyle vesselam
-
yazdıkça’ 
Hümeyra için bir cevap yazın Cevabı iptal et